vrijdag 30 april 2010

de beste achttien euro die ik heb uitgegeven

'The Shins - Oh, Inverted World' staat op repeat in de keuken bij ons thuis. Ik zet hem aan bij het afwassen of koken terwijl mijn zoontje ingesnoerd in de wipstoel zit. Tussen de beperkt aantal cd's die ik deel met mijn betere helft (een muzikant notabene) zocht ik kindvriendelijke muziek, maar niks kinderachtigs. Wantdaarwordjegauwgenoeggekvan.
'Lucked Out And Found My Favorite Records
Lying In Wait At The Birmingham Mall.
The Songs That I Heard,
The Occasional Book
Were The Only Fun I Ever Took.
And I Got On With Making Myself.
The Trick Is Just Making Yourself.'
uit Know Your Onion
Ik zing alles mee omdat ik de cd al vier/vijf jaar heb. De beste achttien euro die ik heb uitgegeven, me dunkt. Vreemd genoeg start ik de cd nooit bij het begin maar bij nummer zes: New Slang. Als muziek familie heeft is New Slang het jongere broertje van The Only Living Boy In New York van Simon & Garfunkel. Alleen draagt het jongere broertje Converse Allstars in plaats van Birkenstocks.
Hoe ik The Shins ken? Niet via de soundtrack van Garden State. Ook niet via een hip festival. Ik zag jaren geleden een interview op MTV met Ashlee Simpson waarin haar gevraagd werd naar haar favoriete muziek. Ik zocht The Shins op (leedvermaak?) maar was aangenaam verrast.
Wat dit album van The Shins naar mijn bescheiden mening hun beste maakt is misschien het feit dat elk nummer kwalitatief heel sterk is. Bij hun andere cd's kom ik de tweede helft (of juist de eerste) niet door heen omdat ze daar inkakken. Na het afspelen van Oh, Inverted World denk ik na afloop: 'Was dat het?'
Yup. Dat was het.

-Steph

Geen opmerkingen:

Een reactie posten