Jubileum

Deze zomer vier ik een heel bijzonder jubileum. Ik ga namelijk voor de tiende keer op rij naar Lowlands. Tijd om terug te blikken...

Ik moet bekennen dat ik na al die tijd de verschillende edities niet meer zo goed uit elkaar kan houden. Wanneer ik Iggy Pop en de Stooges zag, weet ik niet precies (wel dat ik Iggy's hand toen heb aangeraakt). Dat het concert van de Arctic Monkeys tegenviel, maar The Roots me heel erg verrasten, is me ook bijgebleven. Maar was dat nou in 2006? Of 2007? Was dat überhaupt wel in hetzelfde jaar?

Wat ik zeker nooit zal vergeten, is mijn allereerste Lowlands. En dan niet zo zeer om de muzikale hoogtepunten. De enige die ik toen kon overhalen om met me mee te gaan was een meisje uit mijn klas (M.). Ik kende haar eigenlijk niet zo goed, maar was al lang blij dat ze mee wilde. Stomverbaasd waren we, toen er op vrijdagochtend zowat geen plek meer was op de camping. Onze tent hebben we toen maar onder een boom opgezet. Kwam goed uit: het hele weekend was het bloedheet, maar wij stonden lekker in de schaduw.

Ons geluk keerde zich echter tegen ons tijdens het concert van The Prodigy. Het duurde zó lang voor ze opkwamen... Later bleek dat bij de Alpha tent de bliksem was ingeslagen. Toen ging het pas écht los. Donder, bliksem, regen... Na het concert zijn we teruggesneld naar ons tentje. Daar aangekomen bleek dat M. zo bang was van het weer dat ze alleen nog maar naar huis wilde. Maar... Het festival was nog niet afgelopen? En Manu Chao zou nog optreden? Het kon haar allemaal niets schelen, en terwijl ze begon in te pakken bedacht ik me dat de combinatie tent + boom + onweer misschien toch niet zo ideaal was...

Ontzettend treurig verliet ik in de stromende regen mijn 'dorp voor één weekend'. Ik troostte me met de gedachte dat ik volgend jaar weer terug zou komen. Thuis aangekomen hoorde ik dat het concert van Manu Chao het hoogtepunt van het festival was geweest. Ik heb toen een pact met mezelf gesloten, om voortaan elk jaar naar Lowlands te gaan en nooit meer op zondagavond huiswaarts te keren! Ik wil alle regen en modder trotseren voor de sfeer, de muziek, de vreemde ontmoetingen met nog vreemdere mensen...

Over iets minder dan en maand is het weer zo ver... Ik ben benieuwd wat deze editie me brengt! (En wat ik ervan zal onthouden).

- Miri